Docebo ćwiczenia II

Sakramentalium, składające się z koralików nawleczonych na sznurek, zakończony krzyżem. To także modlitwa Maryjna, której istotą jest rozważanie tajemnic historii Zbawienia.

Papieska korona, składająca się z trzech diademów, wysadzana kamieniami szlachetnymi i perłami, zdobiona na szczycie małym krzyżem. Znak najwyższej, potrójnej władzy w Kościele jaką posiada papież: kapłańskiej, prorockiej i królewskiej.

Charakterystyczna budowla z okresu największej świetności epoki rzymskiej. Budowa tego amfiteatru o olbrzymich wymiarach, którego pozostałości do dziś pozwalają podziwiać jego antyczną majestatyczność rozpoczęta została przez Wespazjana w 72 roku n.e.

Okrągły opłatek, wypiekany z mąki pszennej i wody. W czasie Mszy Świętej staje się Ciałem Pana Jezusa.

Przedmiot liturgiczny służący do obrzędu aspersji. Wyróżniamy ich dwa rodzaje. Pierwsze z nich składa się z uchwytu, na którego końcu znajduje się metalowa kula z małymi otworkami. Drugi rodzaj posiada na końcu zamiast kuli, włosie.

Biskup Rzymu. Z racji swego urzędu, zastępcy Chrystusa i Pasterza całego Kościoła, ma pełną, najwyższą i powszechną władzę w Kościele i władzę tę zawsze ma prawo wykonywać w sposób nieskrępowany.

Nakrycie głowy używane przez duchownych wszystkich stopni kapłaństwa (stąd różna kolorystyka). Wychodzą z niego trzy (czasami cztery) rogi. Na środku umieszczony jest pompon.

Budowla, w której gromadzą się wierni w celu oddawania kultu Bogu Najwyższemu. Jest w nim sprawowana Ofiara Mszy Świętej oraz inne sakramenty, a także nabożeństwa.

Elementem tzw. bielizny kielichowej, której używa się w Kościele Katolickim podczas sprawowania Mszy Świętej. Jest ona wykonana z kwadratowego, lnianego, podwójnego płótna, pomiędzy które włożony jest usztywniający ją kawałek kartonu.

Ławy z oddzielonymi od siebie siedziskami, przeznaczone do wspólnej modlitwy duchownych, które wykonywano z kamienia lub drewna. Często były zdobione ornamentem zgodnym z duchem epoki i symbolami religijnymi.